In dit artikel wisselt het persoonlijk perspectief zich af met een gedegen feitenrelaas over het vrijwel verdwijnen van de wielewaal op Voorne (in 2021: 1 broedgeval). De persoonlijk noot maakt snel duidelijk waarom iemand aan deze vogelsoort gehecht raakt. ” Vanuit een kolossale beuk tegenover ons huis werd ik in de zomer vaak gewekt door de bekende zang van de wielewaal die daar jaar in jaar uit zijn jongen grootbracht. Halverwege mei keerden de vogels terug van hun reis uit hun overwinteringsgebied in Afrika. Mijn vader was minder blij met deze zomergast. Precies aan de overkant van het bos teelde hij namelijk een flink veld met rode bessen, die juist in de zomer rood kleurden en voor een deel in zijn inkomen voorzagen. Het wielewaalpaartje beschouwde deze bessen natuurlijk als een tafeltje-dek- je en placht daar heel wat bessen van te verorberen.“

Het artikel laat wel en wee van wielewaal de laatste eeuw zien en plaatst ook ons voor ‘het raadsel van de Hollandse delta’: waarom gaat het op Goeree redelijk goed en en is op Voorne de situatie tragisch.  De auteur: “Met enige terughoudendheid kan worden aangenomen dat de situatie tijdens de trek (jacht) en in het overwinteringsgebied de wielewaal parten speelt.” Maar ook: “De toename op Goeree-Overflakkee lijkt vooral te maken hebben met de flinke toename van bomen en het ouder worden hiervan.”