2 november 2026

Alle afleveringen van de Gazet tot nu toe & redactioneel schrijven

Beste ambtenaar (1),

De verhouding tussen burger en uw ambt is altijd delicaat. We weten dat beiden. U bent altijd ingebed in al dan niet openbare beleidsnotities en werkoverleggen en ingeperkt door een heus verbod om met media te praten behalve dan na stevig vooroverleg met uw afdeling Communicatie en uw Superieur, uw Projectleider, Directeur of Bestuurder. U heeft een taak, bv. een natuurplan samenstellen. Dan komt u mensen tegen met andere meningen en belangen en daar moet u dan beleidssoep van koken. U moet er ook voor zorgen dat gereserveerd geld, uw budget, tijdig wordt uitgegegeven, anders faalt het beleid en/of krijgt u een jaar later wellicht minder. Voor al mijn vrienden-ambtenaren die dit werk deden, heb ik groot respect. Gelukkig zijn uw arbeidsvoorwaarden uitstekend. Het Engelse woord voor ambtenaar vind ik prettiger dan het Hollandse: civil servant, een dienend beroep. Dat klinkt vriendelijker dan het Hollandse ‘drager van een ambt’. Ik kwam ooit een collega van u tegen die vond dat je eerst een college van 30 minuten over procedures mocht geven in een ontmoeting van krap een uurtje. We werden geen vrienden.

Genoeg gekletst. Nu de polder in. Hoera natuur! Zelfs onder mensen die zich in het Nederlands verstaanbaar maken, is het verhaal over wat natuur is steeds verschillend. Zo hebben we de vogelnatuur. Vogelvrienden zien door de jaren heen in ons poldertje van 25 hectare maar liefst 61 soorten broedvogels. Voor ons eigen plezier, maar ook voor uw informatie, hebben we over de broedvogelstand gepubliceerd.

In mijn tuin vliegen groene spechten op als er weer eens een ronkende heli naar een verkeersongeluk richting Ouddorp vliegt. Dwars over het hiernaast gelegen Stiltegebied Kwade Hoek. Dat bordje ‘Stiltegebied’  heeft een collega van u hier ooit opgehangen, maar voor de falende naleving moeten we terecht bij een ‘Omgevingsdienst’, weer met andere collega’s. Vergeeft u me dat ik ze niet heb gebeld.

In mijn tuin nestelen spotvogel, putters, veel ander klein spul. In de duinrand op 100m roept nog steeds de sterk bedreigde zomertortel.

Ik reken er op dat informatie over vogels goed in uw plannen terecht komt, want vogels weerspiegelen het landschap als geheel en gaan over alle kleine grenzen van percelen en bestuurlijke indelingen heen. Vogels nodigen u uit om landschapsecologisch te denken: in het landschap als geheel. Welke mooie doelen over de vogels deelt u met ons?

Ik weet het, het verhaal is veel complexer dan de vogels. In ons poldertje hebben kenners en liefhebbers stukjes geschreven over hommels, de wilde planten, bijen, nachtvlinders, dagvlinders, zoogdieren en vers van de pers: vleermuizen. Het staat allemaal inclusief kennis over historie en toekomstvisie online. Het is openbaar en u kunt het allemaal samenvatten en citeren in uw beleidsnota’s en natuurinrichtingsplannen. En is het nog niet voldoende? Bel gewoon met al die natuurliefhebbers en landschapskenners, ga even langs en de meesten zullen blij zijn om hun kennis met u te delen. Zijn het er te veel? Tja, informeren kost tijd.

Plooirokje

Voor ik deze brief aan u afsluit, nog even waarom deze polder zo rijk is. Heel kort: het is deels oud land, het is versnipperd over vele eigenaren waarvan er enkelen bewust aan natuurbeheer doen, overbemestende landbouw is beperkt tot een derde van het poldertje, er is relatief veel rust en er is een fijn veelheid aan ‘landschapselementen’: bosjes, sloten, een dijk en nog een andere dijk, beplante erven, hooilandjes, ruige graslanden, houtwallen en hoge bomen. Ook knotwilgen, poelen, onbespoten moestuinen etc. Wat ook helpt: het grenst aan andere natuurgebieden. Samenvattend trefwoord: variatie. Tot op perceelsniveau, want als ik voor onszelf spreek, gelukkige mede-eigenaar van 0,5 hectare, rijk door microvariatie en zorg. ik heb al 4-5 soorten grasland, van gazon vol paddenstoelen (ken u het plooirokje?, ik voeg de foto even bij) tot vochtige ruigte, van droge helling met tijm tot hooiland met beemdkroon. Geen officieel ‘natuurgebied’ maar uiterst rijk aan natuur. Zoals ik in mijn boekje ‘Erf’ schreef: Natuur bepaalt zelf wel wat natuur is. Ik vertel er later meer over. Zie trouwens bijna elke dag nieuwe planten of dieren.  Ik hoop dat u bij u plannenmakerij het hele landschap en de hele natuur recht doet en niet alleen kijkt naar de kavels waar u geld aan wilt uitgeven. Dat u niet alleen over onbegrijpelijke ‘habitattypen’ praat maar over soorten van vlees en bloed (en de flora).  En het is niet zozeer ‘hoog Sammy, kijk omhoog’, maar ‘opzij Sammy, kijk opzij’.

Met vriendelijke groet,

Rolf Roos

Ps. Er zijn veel mooie boeken over de verhouding tussen plattelandsbewoner en overheid. Kent u ‘Een leeg landschap’ van Willem van Tooren? Of  ‘Mijn huis is nergens meer’ van Paul de Wispelaere? Ik kan ze uitlenen.