Denk mee over de geschiedenis van mens en natuur van de Kwade Hoek e.o.
Dankzij de ontsluiting van archieven en de hulp van vaak oudere bewoners op Goeree proberen we voor de periode 1800-1970 meer te weten te komen over de noordoostkust van Goeree (Kwade Hoek/Bokkepolder/Havenhoofd/buurtschap Oostdijk). Er zijn nu nog mensen in leven die oude foto’s hebben liggen van rond 1960, of die als kind het toen nog door stropers, boswachters en koeienwachters gebruikte duin en gors hebben gekend. We horen ook graag hun verhalen.
Voor elk van onderstaande onderwerpen staan we open voor nieuwe informatie. Het plezierige van online berichten op deze website is dat correcties en extra beeld makkelijk kunnen worden ingevoegd. Wie aanvullingen heeft kan dat onder een artikel iets melden of ons mailen. Al onze online artikelen over de Kwade Hoek zijn hier te vinden. Over de aangrenzende Bokkepolder is er ook al een heel dossier. De lezer tref geen vage hypotheses maar concrete verhalen incl. al onze bronnen van informatie. We lichten hier onder er een paar uit.
Wie heeft aanvullend informatie of beeld? Laat het ons weten
Een jaar uit het leven van boswachter Jan Vlietland (1965) op de Kwade Hoek
Kievitseieren zoeken op de Kwade Hoek, het verhaal van Arie Blokland rond 1960
Uit de archieven van de Kwade Hoek: broedvogels 1966
Veldnamen: de taal van duin en gors op de Kwade Hoek – kwam tot stand dankzij inventarisaties van m.n. Krijn Tanis (van de NLGO) met aanvullingen van Geert Faasse en uit oude kaarten. Wie heeft meer namen? Laat het weten. De nieuwste vondst van betekenis: ‘Koeiengat’.
De herkomst van de veldnaam Kwade Hoek is een onderwerp dat tot meestal vrolijke discussie leidt omdat de aangedragen argumenten voor ‘zwakke plek in de duinenrij’ (oude betekenis, rond 1728) botsen met het gangbare, moderne, maar daarom nog niet juiste idee van ‘plek van scheepstrandingen’. Is beide wellicht waar? Wie argumenten of informatie heeft, laat het weten.
Unieke vondst op Kwade Hoek ? Geen ringburcht maarholle stelle Met een knipoog naar een verloren gegane Romeinse nederzetting. In feite ging het om een leuk ‘artefact’ zo noemen archeologen dat, iets kunstmatigs in een natuurlijke omgeving dat met met redelijke zekerheid kon worden teruggebracht tot een koeiendrinkplaats. Van voor de oorlog en nu nog net in beeld. Als je weet hoe je kijken moet. En waarnaar…
Beweiding op de Kwade Hoek rond 1973 Hierin proberen we een beeld te geven van de beweiding voor 1975. Startpunt waren stukken uit het Stadsarchief Amsterdam van de oudste natuurbeheerder van het gebied: de Stichting Natuurmonument De Beer. We kwamen interessante ruzies tegen tussen een directeur van Natuurmonumenten, Hessels, en grootgrondbezitter aan de duinrand, Jacob Breen, tevens hoofdpachter van het gors. Het verhaal werd pas echt leuk na vervlechting van beeld met de verhalen van een tweetal duinrandbewoners.
Glimlachen om oude plannen: beheer(s)plan Kwade Hoek, 1971 Vergelijkbaar qua bronnen en benadering met het beweidingsverhaal maar hier hebben we m.n. de verandering van het landschap, de toezichthouder en de relatie met omwonenden uitgediept. Ook met onmisbare couleur locale van duinrandbewoners.
Ontstaan van de Kwade Hoek 1820-1970: ooggetuigen en oude kaarten Dit stukje moest geschreven worden, al was het dat in moderne beheersplannen geen recht gedaan wordt aan alle historische ingrepen en het gebruik van het nu zo grote gors. Men schrijft soms letterlijk dat er voor 1975 geen historisch gebruik was, maar het was en is een stapeling: strekdammen, havenhoofden, beweiding, ontwatering, stuifdijken, doorbraken van stuifdijken, gevolgen van de aanleg van de Nieuwe Waterweg 1867, gevolgen van de Deltawerken en vooral: sluiting van het Haringvliet en recent grote aanzanding bij het Flauwe Werk. Zanden die weer verwaaien richting Kwade Hoek: allemaal mensenwerk met grote (doorgaans positieve) gevolgen voor het zo natuurlijk ogende landschap ten noordoosten van Havenhoofd, Goeree.
Wie heeft meer feiten? Beelden? Laat het weten, hieronder of per mail.




