De Atlantikwall is voor velen een bekend begrip. Niet alleen door de rol die de Atlantikwall speelde bij de geallieerde landing op de Normandische stranden op 6 juni 1944, maar ook door de diverse resten die vandaag de dag nog steeds langs de gehele Nederlandse en Europese kust aanwezig zijn. In de AWD is dit niet anders. De gehele AWD werd door de Duitse bezetter in de Tweede Wereldoorlog ingericht als verdedigingslinie en vormde daarmee een zeer klein onderdeel van deze immense Atlantikwall. Het is daarom geen toeval dat er talrijke relicten uit deze periode in de AWD aanwezig zijn.

[Noot van de redactie: een archeologische blik op het recente verleden uit de serie Natuurberichten]

Het onderzoeksgebied valt niet alleen binnen de Atlantikwall, maar meer specifiek ook binnen de begrenzing van de zogenaamde Freie Küste Zandvoort-Katwijk. Een Freie Küste (open kust) is een deel van de Atlantikwall dat tussen de zwaarder verdedigde locaties, zoals Stützpunktgruppe, in ligt en waar de verdediging slechts bestond uit losse verdedigingspunten. Vaak lagen deze Freie Küste op locaties die minder prioriteit hadden in de verdediging van de Atlantikwall en was de opbouw minimalistisch en simplistisch van aard. Bij de verschillende bouwprogramma’s werden veel Freie Küste achtergesteld: het materiaal en materieel waren elders meer noodzakelijk en dringender nodig, zoals bij havens.

Binnen het onderzoeksgebied zijn in totaal negen complexen (stellingen) gedocumenteerd, in alle gevallen Widerstandsnester, de kleinste vorm van een verdedigingswerk van de Atlantikwall. Ondanks dat over individuele complexen gesproken kan worden, kunnen we de gehele AWD zien als een groot militair landschap, waarvan de complexen deel uitmaken.”

Lees verder: Sporen van de atlantikwall uit natuuronderzoek_april_2014_3