Rolf Roos

Update 30 september 2026

De Oostvoornaar Cees Hokke, nazaat van de jachtopziener Izak Dekker (1873-1955) die we portretteerden op pagina 35 in het boek Duinen en mensen Voorne (zie afbeelding) vond meer beeld in zijn archief waarmee we het verhaal van de duinen verder kunnen aanvullen. Het Breede Water is ontstaan in de periode tussen 1910 en 1930. Een nieuwe rij duinen sloot tussen 1910 en 1920 een strandvlakte af van de zee waardoor een vallei ontstond die zich vulde met water. Ook vonden we diverse oude foto’s uit de periode 1932-1936 van de rijshoutschermen die geplaatst werden ten zuidwesten van het huidige Breede Water en die een bijzondere tijdreeks vormen. De mens en de wind hielpen hier met de afsluiting van de westpunt. Nadat de zeereep hier op deze manier steeds breder was geworden, werd de Groene Punt natter door stijgend grondwater. Later is dit landschap door kustafslag weer verdwenen.

Niet zomaar een foto van mannen van rond 1920. Het beeld toont paard en kar, die volgens Cees Hokke van zijn overgrootvader Izak Dekker was. Op de foto staan rechts Jan Piet Oudwater, de man links is Aart Dekker Izn (Izn: d.w.z. de zoon van Izak Dekker de jachtopziener; ‘Izn’ is hier een belangrijke toevoeging want er waren er meerdere Aart Dekkers aan de duinrand).

Aart Dekker, grootvader van Cees, verhuurde paard en wagen aan ‘de Maatschappij’, d.w.z. NV Voorne’s Duin, ten behoeve het afsluiten van het Breede Water aan de zeezijde. Nu kennen we het Breede Water als een met bos omzoomd meer, in die tijd was het een breed nat strand dat rond 1910 was ontstaan na kustaangroei. Hoe dat verliep in de tijd: zie bijgaande kaartreeks, pag. 131 uit Duinen en mensen Voorne en een tweetal unieke foto’s van voor de oorlog, genomen op dezelfde plek, vanaf paal 11 noordwaarts naar paal 10. Het is ter hoogte van wat na 1938 ‘Strypemonde’  heet.

Zeereep bij de Groene Punt, 1932: afsluiting van het groene strand ter plekke met rijshout. Foto privécollectie

De situatie na de afsluiting, 1936. Foto privécollectie

Aan de zeezijde is met verrijden van zand maar vooral met stuifschermen van o.a. riet en wilgentenen de natte vlakte gesloten. Ook het waterschap, lang niet altijd een applausmachine voor NV Voorne’s Duin, was blij met het resultaat. Zie hieronder het handgeschreven commentaar dat stond bij een foto uit een gedenkboek van het Hoogheemraadschap van Voorne uit 1950 (Stadsarchief Rotterdam), afgebeeld op pag. 71 van het boek Duinen en mensen Voorne.