Bosaardbei

Fragaria vesca L.

Rosaceae/Rozenfamilie

Nederlandse Rode Lijst: Gevoelig

Bosaardbei is een vrij algemene plant die in Nederland niettemin door de geconstateerde achteruitgang op de Rode Lijst is terecht gekomen. De bosaardbei heeft een meer uitgesproken smaak dan de gekweekte aardbei. In Turkije worden honderden tonnen wilde vruchten jaarlijks geoogst, voornamelijk voor de export. Ook Hans en Grietje werden er door hun moeder met een mandje op uit gestuurd om ze te verzamelen. De bladeren worden wel aan kruidenthee of salade toegevoegd en medicinaal gebruikt tegen diarree, reuma en jicht.

Ecologie en leefgebied

Bosaardbei komt in alle werelddelen voor in gebieden met een gematigd klimaat, mede door invoer door de mens. Bosaardbeien doen hun naam maar ten dele eer aan want ze komen niet zelden ook buiten het bos voor, in graslanden en struwelen. Ze groeien op vochtige tot droge, matig voedselrijke, vaak kalkhoudende grond aan bosranden en op dijkhellingen als de begroeiing maar open en ijl is. Ook veel in kalkrijke duinen op humusrijke noordhellingen, in droge valleien tussen kruipwilg en in open duinberkenbossen. De soort is zonminnend maar kan ook gedijen op half beschaduwde groeiplaatsen.

Bedreiging

Als bescheiden soort van matig voedselrijke bodem verdraagt hij geen onnatuurlijke verrijking van de bodem met meststoffen. Fors afgenomen sinds de vooroorlogse periode door teloorgang van leefgebied en daardoor in ons land als ‘Gevoelig’ geclassificeerd. Maar lokaal redelijk algemeen in kalkrijke duinen en in Zuid-Limburg. Elders vrij tot zeer zeldzaam. In menige Hortus is het een oude bekende te midden van andere artsenijplanten.

Plantenportret geschreven voor expositie Beschermde Planten van Nederlandse Botanische Tuinen.

Info over 1 tentoonsteling in 24 tuinen tegelijk:  link.